Het had ook zo kenne aflopen..............Ik zit lekker in het vliegtuig te genieten van mijn muziekjes, als ik zie dat mijn vliegtuig nu toch al in Singapore zou aan moeten zijn gekomen. Volgens de vliegtuig-TomTom hebben we nog 42 minuten te vliegen. Normaal gesproken zou een vertraging van 42 minuten toch niet zo erg zijn maar ik heb maar 50 minuten om over te stappen op het vliegtuig dat naar Sydney vertrekt. Het vliegtuig komt inderdaad ongeveer 40 minuten te laat aan. Als ik het vliegtuig uitstap word ik direct doorverwezen naar een balie op 10 minuten afstand lopen. %&*^$@! daar gaat mijn vlucht. Gelukkig ben ik niet de enigste die zijn vlucht gemist heeft dus ik neem aan dat er wel wat geregeld word. Ik moet naar de balie omdat er problemen zijn met mijn paspoort. Mijn studenten visum staat op mijn oude paspoort, maar aangezien dat paspoort verloopt terwijl ik in Australie zit heb ik maar een nieuwe aangevraagd die ik dus gebruikt heb voor het inchecken. Na het een en ander te hebben uitgelegd aan de baliemedewerkster is alles in orde en krijg ik een nieuwe boarding-pass voor mijn vlucht naar Sydney.
Dat vliegtuig gaat pas over 2 uur dus ik heb nog even de tijd om om te kleden (want het is hier snik heet terwijl de zon nog niet eens op is) en ik kan nu ook nog even dit gigantishe vliegveld bekijken. Na een aantal minuten te hebben gewandeld kom ik aan bij een soort van treinstation. Hier rijden de magneettreinen die je naar een andere terminal brengen. Was wel ff lachen om daar in te zitten.
De vlucht naar Sydney verloopt vrij goed (op een om een vegetarische hap zeurende wortelknager die naast me zit na dan) Die kan naar mijn idee wel wat vlees gebruiken, maar goed, ieder zijn ding. Mijn in totaal 32kg aan bagage is ook zo opgehaald dus nu kan ik met de taxi naar Huize Tesanovic. Het huis van het gastgezin waar ik afgelopen augustus/september ben geweest. Ik word net zoals vorige keer met open armen ontvangen, ze hebben zelfs een kamer van een van de inwoners voor mij vrijgemaakt want ze verwachte wel dat ik veel bagage had. Heerlijk geslapen, maar het is wel ff wennen aan de hitte. J***s wat is het hier heet, het koelt ook haast niet af 's nachts. De volgende dag is het zelfs 37 graden en die nacht is het nog 27 graden, echt bizar.
De volgende dag ff wat inkopen gedaan waaronder een nieuwe laptop, die heb ik nog wel nodig. Dan even wat eten en dan naar Bondi Beach, het mooiste strand van heel Australie. Damn wat is het hier toch chill. Niemand die loopt te stressen, alles gaat z'n gangetje.
Tijdens het zwemmen voel ik opeens iets prikken aan mijn arm. Ik kijk naar mijn arm en zie een lange blauwe sliert hangen. Ik weet inmiddels hoe laat het is en probeer de sliert van mijn arm af te trekken. F*%$K!!! Dat doet pijn. Snel het water uit. Zoals ik al dacht gaat het om een zogenoemde Bluebottle Jellyfish, in het Nederlands bekent als Portugees oorlogsship. Na 5 minuten is het prikkerige gevoel over. Zal wel een kleintje zijn geweest anders had ik wel anders geschreeuwd. Na even wat te hebben opgezocht op internet blijkt dat er zelfs mensen zijn overleden aan deze beesten. Er staat zelfs dat het gif van deze kwallen 75% de sterkte is als het gif van een cobra. Ja, nee tuurlijk. Precies 75% van EEN cobra. Tuurlijk, welke cobra dan. D'r zijn weet ik het hoeveel soorten cobra's en ik had na 5 minuten geen last meer dus dit is een broodje aap verhaal. Anyway: Welcome to Australia.
Binnekort een nieuwe update!
No comments:
Post a Comment